تبلیغات
مقالات سه بعدی و برنامه نویسی - جزوه فیلمنامه نویسی واحد مطالعات
 

جزوه فیلمنامه نویسی واحد مطالعات

نوشته شده توسط :حسین حاجی پور
جمعه 15 آبان 1388-02:35 ق.ظ

بسم الله الرحمن الرحیم- یارئوف
جزوه فیلمنامه نویسی واحد مطالعات

     نویسندگی: با بررسی زندگی نویسندگان موفق به سه عامل مهم پی می بریم. در یکی از آیه های قرآنی به صراحت در مورد این سه عامل مهم صحبت شده است. این سه عامل عبارتند از:A. آمنوا: ایمان به ایدئولوژی فکری خاص هر چه که می خواهد باشد (حتی کمونیسم) و کسب آگاهی و تفکر فلسفی در مورد آن و رد و قبول تمامی مسائل و نظریات در زندگی بر اساس آن. توجه داشته باشید قوانین و قواعدی این چنینی برای هر انسانی عمل می کنند. سیب برای همه از درخت پایین می افتد.    B. سیروا: زیاد سفر کردن،( یکی از انواع  آن می تواند هجرت باشد)، کسب تجربه و پخته شدن.بهترین منبع برای نوشتن، زندگی خود فرد و زندگی افرادی است که دیده  است. تجربه در هر زمینه به شما کمک می کنند.  بزرگی انسان به دو چیز بستگی دارد اول تعداد کتاب هایی که خوانده  دوم تعداد سفر هایی که رفته.. وقتی شما در بیرون از خانه در یک شب سرد نخوابیده باشید چگونه می خواهید در مورد شخصی که کارتن خواب است بصورت زنده چیزی بنویسید.   C. جاهدوا: از ریشه جهد به معنی تلاش است. بیشتر به  تلاش بی وقفه در زمینه ای خاص مثل زمینه های فکری وعلمی و...اطلاق می شود.. در زمینه نویسندگی هم اگر قرار است جهادی انجام شود باید زندگی را وقف نویسندگی کرد و به جای تنظیم نویسندگی با سایر برنامه ها ، سایر برنامه ها را با نویسندگی هماهنگ کرد. هم و غم نویسنده باید نویسندگی باشد. اگر این تلاش برای مردم باشد، مردم هم آن را می پسندند.

    روایت و داستان: روایت شامل داستان است. یعنی روایت داستان دارد اما داستان روایت ندارد. تفاوت اساسی داستان و روایت قصه یا ساخت دراماتیک است. و چون فیلمنامه شیوه ای دراماتیک و روایی است باید تفاوت آ ن را با داستان فهمید. یک داستان را می توان به شیوه های مختلف نقل یا توصیف کرد (رمان، نمایشنامه، فیلم، وحتی پانتومیم.) اما شیوه تعریف یا روایت در هر کدام متفاوت است. در این سطح صرفا رویداد های روایت شده دارای اهمیت نیستند بلکه شیوه روایت نیز مهم است. شیوه روایت است که ایجاد حس می کند نه رویداد های توصیف شده.
    برای درک سینما قبل از هر چیز باید فیلمنامه را شناخت. چنانچه که آلفرد هیچکاک گوید:« یک فیلم خوب باید سه شرط داشته باشد، فیلمنامه خوب داشته باشد، فیلمنامه خوب داشته باشد، فیلمنامه خوب داشته باشد.» فیلمنامه ترکیبی از مهارت های تکنیکی و ابداعات شخصی است، اولی ساختار و دومی ساختار شکنی است.
    فیلمنامه اثر هنری ناقص است و تا به فیلم تبدیل نشود کامل نخواهد شد و چاپ نیز برای فیلمنامه یک هدف فرعی است. چون فیلمنامه ناقص است و قرار است توسط دیگران کامل شود (مثلا کارگردان) باید برای جلوگیری از سوء برداشت خیلی صریح و عاری از هرگونه ابهام روی کاغذ آورده شود مخصوصا در مورد دیالوگ ها«dialouge» که ممکن است خیلی از مطالب آن در فیلم تغییر کند. پرداخت ادبی و توصیفات کلامی وضع و حال و چگونگی هر واقعه ممکن است روی کاغذ خواننده را اقناع کند اما عینی شدن آن ها برای مخاطب روی پرده ی سینما مطلوب نباشد. به همین دلیل باید از پرداخت ادبی و توصیف کلامی در فیلمنامه اجتناب کرد و تنها آن مواردی را نوشت که در هنگام تبدیل به فیلم از طریق دو حس بینایی و شنوایی، به خوبی قابل دریافت باشد. استفاده از توصیفات کلامی فقط در دو مورد جایز است: اول اینکه منظور نویسنده را بهتر به کارگردان یا مخاطب  منتقل کند. دوم اینکه حس خاصی را بوجود آورد تا در برگرداندن آن منظور به فیلم توفیق بیشتری به دست آید مثل انتقال حس های تردید، غصه و....

1.تاریخچه فیلمنامه نویسی:

    در اوایل سینما فیلمنامه وجود نداشت و صرفا به علت تازگی و نه داستان سینما جذابیت داشت . ایده های سال های نخست سینما فی البداعه و خیلی سر دستی بود و فیلم های تولید شده در آن زمان بیشتر به فیلم های مستند کنونی شباهت داشتند. اولین شرکت فیلمسازی که نویسندگان را به خدمت گرفت شرکت بیو گراف بود. ورود نویسندگان به عرصه سینما به اوایل قرن بیستم بر می گردد. نخستین فیلمنامه ها مشابه خلاصه داستان یا «سیناپس» بودند. در این دوره فیلمسازی بر اساس آثار داستان نویسان و نمایشنامه نویسان رونق گرفت بطوری که حدود سیصد طرح داستانی بر اساس آثار شکسپیر به فیلم تبدیل شد.
    از پیشرفته ترین شیوه های فیلمنامه نویسی آن دوران که بوسیله «جوان ماتیس» برای فیلمنامه نویسی ابداع شد شیوه ای دکوپاژ مانند بود. در این شیوه فیلمنامه بصورت نما به نما و تفکیک شده با ذکر دیدگاه دورین نوشته می شد. با ورود صدا ابتدا نسخه های تئاتری را تبدیل به فیلم می کردند ولی به خاطر کارکرد متفاوت دیالوگ در تئاتر و سینما گفتگوها خسته کننده و ملال آور بودند. فیلم های چند دقیقه ای اوایل سینما شباهتی به نمایش های کمدی یا دلارته قرن شانزدهم وهفدهم ایتالیا و یا همتای ایرانی آن یعنی نمایش های تخته حوضی داشتند. اینگونه نمایش ها در قرن هجدهم به همت کارلوگالدونی و کارلوگوتس گسترش یافتند.
    در سال 1933 «اتحادیه فیلمنامه نویسان» آمریکا بنیاد نهاده شد و فیلمنامه نویسی بصورت حرفه ای مستقل از کارگردانی درآمد. امروزه برخی از فیلمنامه ها بصورت گروهی نوشته می شوند که دراین گروه نفر اصلی طراح داستان و خط داستانی است و افرادی مثل دیالوگ نویسان، طنز نویسان و... او را همراهی می کنند.

2.عوامل پیدایش فیلمنامه:

    1.طولانی شدن زمان نمایش از یک دقیقه به بیست دقیقه در پی افزایش طول نوار فیلم از یک حلقه به بیست حلقه.با افزایش طول فیلم لزوم پیشبینی کردن فیلم، برنامه ریزی برای حل مشکلات فیلم برداری و صرفه جویی توسط کارگردان بوجود آمد. طولانی شدن فیلم هایی که وقایع آن ها رابطه ارگانیک و دراماتیک با یکدیگر داشتند یعنی هر صحنه از صحنه ی قبل ناشی می شد و خود پایه و مبنایی برای صحنه های بعد می گردیدند(هر صحنه علت صحنه بعد ومعلول صحنه قبل بود) به علت مشکلاتی  که برای حفظ تداوم آن ها بوجود می آمد فیلم ساز را مجبور می کرد قبل از فیلم برداری پیوستگی جنبه های گوناگون این وقایع را از جهات مختلف بررسی کند. این اقدام خود نوعی نگارش فیلمنامه بود واین بیشتر برای فیلم هایی بود که برمحور یک موضوع واحد دور می زدند وداستان واحد به صورتی دراماتیک وبر اساس اصول ارسطویی بیان می شد ونه برای فیلم های اپیزودیک یا مستند وار (مثل فیلم به همین سادگی) که هر صحنه از سایر صحنه ها استقلال نسبی دارد. 2.پیدایش تکنیک های جدید برای قصه گویی در سینما ازجمله: تدوین«editing»، نمای درشت«closeup»، نمای متحرک«dollyshot» و انواع ربط های تصویری «transitons» که بیان سینمایی را رساتر وفیلم سازی را پیچیده تر کردند.  3.اختراعات و پیشرفت های فنی سینما ازجمله: اضافه شدن صدا به تصویر اختراع انواع لنز ها ، حساس کردن نوار فیلم و ساختن انواع پرژکتور ها.در زمان سینمای صامت یعنی قبل از ساخته شدن فیلم خواننده ی جاز«the jaz singer» اولین فیلم ناطق در شش اکتبر سال 1927 در نیویورک نیازی به مکالمه نویسی نبود وفقط کارگردان در جاهایی که نیاز بود صفحه ی متنی برای مکالمه قرار می داد.اما بعد از اضافه شدن صوت به تصویر، مکالمه نویسی ضرورت یافت و نویسندگان حرفه ای رای این امر پدید آمدند.در زمان سینمای صامت توقعات تماشاگران به علت اینکه فیلم ها بیشتر جنبه ی واقعی داشتند نه نمایشی برای مکالمه های طبیعی تر بیشتر شد.



درباره وبلاگ:



آرشیو:


طبقه بندی:


آخرین پستها:


پیوندها:


نویسندگان:


نظرسنجی:


آمار وبلاگ:







The Theme Being Used Is MihanBlog Created By ThemeBox